ГРЕТА

ГРЕТА

Во основа „Грета“ е есеј за родовата и сексуалната ориентација. Педро е осамен цис геј маж, кој се соочува со тешка самотија и е опседнат со Грета Гарбо. Неговата сестра Даниела има сериозни здравствени проблеми. Доаѓањето на Жан – и критичната состојба на Даниела – ќе ја нарушат оваа состојба, како на емотивно ниво, така и во еволуцијата на неговиот сексуален идентитет, и носат неочекувана шанса да се ослободи од осаменоста. Даниела е транс жена која толку се бори за родово признавање што одбива да користи машки кревет во болницата дури и во тешка здравствена состојба. Жан, кој е сиромашен, се чини е повеќе привлечен од можноста за љубов и грижа отколку од одреден род. Дебитантскиот филм на Армандо Праса се фокусира на слоевитиот карактер на главниот лик и комплексната, меѓусебно зависна врска со сестра му и новиот љубовник. Во одредени сцени филмот сака да ја предизвика публиката така што прикажува секс меѓу пар што досега е ретко прикажуван, како Жан и Педро, но неговите најдобри моменти се во деликатната, несексуална потрага по љубов и прифаќање на ликовите. Најсилна страна на филмот е актерската екипа, особено начинот на кој Марко Нанини го игра уморниот и неспокоен Педро. Тесните, речиси клаустрофобични кадри и пурпурно-сините тонови ги потенцираат темите на осаменост и неисполнети соништа. „Грета“ е емотивен портрет на меѓугенерациска љубов, живот и загуба во една маргинализирана класа Бразилци.